Tagarchief: verboom

Voor de echte liefhebbers, Sage RPL 9′ #5 2-delig, een heerlijk hengeltje …..

Hans Frumau besloot op zijn vrije dag maar eens wat forellen te sleuren in een van de bekende forellenputten om later zijn rookton mee te kunnen ontmaagden.

Noorder windje, zon hoog aan de hemel, af en toe een wolkje kortom klote visweer maar wie HfH kent!

Om klokslag 13.00 uur de eerste worp met zijn geliefde Sage RPL 9′ #5 2-delig, een paar strippen later al de eerste aktie, K.. MIS.

Het volgende uur was er absoluut geen activiteit meer te ondekken in het wateroppervlakte des te meer in de lucht, een apache helikopter vloog tergend langzaam over het gebied op zoek naar……..

Als er geen aktie te zien is in de oppervlakte dan maar de diepte in …….TUNGSTEN.

Flinke haak eraan en casten met dat #5-je, POK, hmmm wat was dat? Doe nou voorzichtig man!

Een kwartiertje later haakte Hans een mooie 55+ forel, strategie werkte dus. Langzaam drillen want de vis verzette zich hevig toen opeens, KRAK, G..ver, zijn Sage was plotsklaps 3-delig. Aij, toch die tungstenkop?

De vis werd ondanks de tegenvaller netjes en professioneel gedrild en voorzien van een knal op zijn harses, de rookton moest tenslotte ontmaagd worden.

Wie HfH kent weet dat zijn kofferbak altijd “standaard” vol ligt met visgerei, dus ook zijn maitresse, een Elkhorn #3-4-tje.

Dan maar de tijd uitvissen met een #3-4-tje moet Hans gedacht want er is tenslotte betaald tot 17.00 uur.

De rest van de dag kwam er alleen nog maar een schilpad en een meter+ steur de vissers gedag zeggen maar de forellen lieten zich niet meer zien, het blijft tenslotte een put met vaste etenstijden.

Oh, ja Hans is 13 juni jarig dus als jullie een passend kado weten….

Voor wie Hans niet kent; hij is te boeken als gids, guide of guilly!

.., hebben we dit alleen maar aan Theo Bakelaar, en niemand anders, te danken.

Van Theo Bakelaar kregen wij, als leden van het VVG, laatst het onderstaande mailtje.

Subject: Over staaldraadje heen

Ho ho allen,

Kan het zo zijn dat een snoek over een stalen spinstang heen bijt – dus dwars door het nylon – alles weg?

Is dat een verkeerd schot van essox en daardoor alles doorgebeten of is bij het zien van de kolk van deze broeder ( de grootte ervan ) de totale streamer naar binnen gezogen – bek dicht en draadje door – dat moet een flinke geweest zijn.

Het stangetje was ook maar 20 cm lang – eigen schuld dikke bult dan maar – langere stangetjes gebruiken.

Nou ja – de tweede lag er 2 meter vandaan en werd wel gehaakt.

Moet wel zeggen dat deze aanmerkelijk kleiner was – snoek is snoek – toch!

Trouwens een rare plaats waar ze lag, even onthouden en morgen nog even proberen, misschien stangetje terug of ik droomde ( kan ook )

Wederom 30 meter van de voordeur.

Cheers

Theo

Nu lijkt me dit niet zo’n groot dilemma en daarom Theo de navolgende verduidelijking gestuurd:

Het is laat in het jaar. De wind giert door de laatste overgebleven rietkragen. Regen- en hagelbuien teisteren het wateroppervlak.

De wintert staat op het punt om te beginnen. Centimeters dikke ijslaag op het water wat nog maar net boven de 0*C.uitkomt.

Voorntjes bewegen zich niet ze blijven liggen waar ze liggen.

Snoek weet dit ook en moet dus rond deze tijd zijn/haar buik volvreten. Anders is het te laat.

En buiten dat; Meteen na de winter, al vroeg in het voorjaar, worden Hr. en Mw. Essox geacht het liefdesleven te beleven en te zorgen voor nageslacht.

De grote dames en de wat kleinere mennekes.

Daarom gaan zij nu al voorzichtig op vrijersvoeten.

‘Voorzichtig’ zeg ik met opzet, want in een koude winter kun je veel verpesten binnen een prille relatie.

En daarbij is de eerste indruk die je bij een vrouw maakt, zoals wij wel weten, onuitwisbaar en daarmee van eminent belang voor het vervolg van je relatie.

Zo ook bij deze meneer en mevrouw snoek.

Ik denk dat het volgende scenario zich vanmiddag heeft afgespeeld tussen Virginie en Marcel.

V: “Hi Hi Hi Hi Giechel Giechel”

M: “Wat is er Vir ? Zie ik er zo belachelijk uit dat je me uitlacht?”

V: “Nee Marcel in tegendeel, ik lach je toe” “Ik zie het nu pas maar je begint een

echte lekkere kerel te worden “

M: “Nou Vir ik dacht juist dat er bij jouw het spichterige ook wel vanaf is”.

“Gij zèt ok un skon wefke geworre. Ak zo es kèk dan ziej-ikoe gère”

(Let op de Rosmalense tongval van Marcel als hij emotioneel wordt)

V: “Maar Marcel toch foei !! Dat hoort toch niet. Je hebt toch verkering met

Nathalie ? Die zal dit niet prettig vinden”

M: “Ach Met Nathalie is het nooit wat geweest en zal het ook nooit wat worden.

Zeker niet nu ik in jouw ogen heb gekeken”

V: “Hi Hi Hi Mallerd”

M: “Maar jij hebt toch ook al een aantal vriendjes gehad ? Is dat op niets

uitgelopen ?”

V: “Marcel toch. Dat was wat ‘Spielerei’ Ik val alleen serieus op echte mannen”

M: “Hoezo ? ……. Ehhhhh. Trouwens……. heb je wat te doen vanmiddag ?”

V: “Aaaaach niets echt iets belangrijks”

M: “Zin om mee uit te gaan lunchen ? Ik weet nog een mooie rustige rietkraag

waar veel voorntjes voorbij komen”

V: “Ach waarom ook niet ?”

Gezamenlijk zwommen zij naar een mooie rietkraag slechts een meter of dertig van de bruggetje bij de pastoor Hoeckxsingel vandaan.

De uitgewisselde beleefdheden verwerden langzaam tot zorgvuldig gekozen en liefdevol uitgesproken zinnetjes.

Voorzichtig werd er al gesproken over een huwelijksdatum.

Een paar meter verderop kwam er langzaam een “soort van vis” hun kant op.

M: “Kijk daar komt een lekkere appetiser aangezwommen. Vir, alle eer is aan

jouw. Neem ‘m te grazen”

V: “Maar jij mag ‘m ook wel hoor”

M: “Nee Virginie dit hapje ziet er zo mooi uit, deze is voor jouw”

Virginie was een beetje ontroerd over de galantheid waarmee Marcel haar dit hapje aanbood. Zij besloot om extra agressief te werk te gaan bij het vangen van dit visje. Dit om Marcel extra te imponeren.

Met volle macht wierp zij zich op haar prooi.

Twee seconden later kwam zij terug bij Marcel in het riet. Ze sprak wat lispelend.

M: “Wat heb jij daar nou in je bek hangen ?”

V: “Nou je bent bedankt !! Dat was zo’n raar ding van die man met die

belachelijke rode baret. Mooi idyllisch plekje, lekkere hapjes. Pfoeh !!”

M: “Nog een geluk dat die vent geen knopen kan leggen want anders lag je nu

op het droge”

V: “Nou, nou, nou, nou. Wat heb ik een geluk zeg. Nee jij met je aanwijzingen,

dáár heb ik wat aan”

M: “Sorry Virginie maar ik moet ook zeggen dat die aanval van je nou niet

‘je-van-het’ was. Beetje slapjes hoor.

V: “Beetje slapjes, Beetje slapjes, BEETJE SLAPJES !!!! ………………. Kijk naar je

eigen; Flapdrol, Bamzaaier.

Juist op dat moment kwam er wederom een “soort van vis” langs. Marcel had beter moeten weten maar om nog te redden wat er al lang niet meer te redden was, wilde hij nog één keer een verpletterende indruk op Virginie maken.

Vol overgave stortte hij zich op de aangeboden prooi ………………………..

Toen hij zich een paar minuten later weer bij Virginie vervoegde, met een lelijk gat in zijn rechterbovenkaak, liet hij de schampere lach en alle hierop volgende

vernederingen lijdzaam over zich heen komen.

Vrouwen doen wel meer wat hysterisch, dit zou vanzelf wel overwaaien en dan zou het alsnog goed komen.

Maar toen Virginie hem in het diepst van zijn ziel trof en opmerkingen maakte over zijn mannelijkheid was de maat vol.

M: “Nu is het genoeg, vuile slet, hoer !!!! Je gaat maar naar die zogenaamde

vriendjes van je terug. Ik snap niet dat ik ooit iets in je gezien heb.

Trouwens ik zoek mijn vriendin wel iets Virginaler uit.”

V: “Ja hoor ik ga graag terug naar mijn mannen want die laten zich tenminste

niet zomaar op de kant trekken door de eerste de beste”

En hiermee eindigde een prille liefde al in de dop.

Epiloog:

Theo, en alleen Theo. Niemand anders is er debet aan dat dit prille geluk zo in de kiem gesmoord is.

Mannen; Als er nu volgend jaar wat minder snoekjes geboren worden als normaliter, hebben we dit alleen maar aan Theo, en niemand anders, te danken.