Tagarchief: leur

Voor de echte liefhebbers, Sage RPL 9′ #5 2-delig, een heerlijk hengeltje …..

Hans Frumau besloot op zijn vrije dag maar eens wat forellen te sleuren in een van de bekende forellenputten om later zijn rookton mee te kunnen ontmaagden.

Noorder windje, zon hoog aan de hemel, af en toe een wolkje kortom klote visweer maar wie HfH kent!

Om klokslag 13.00 uur de eerste worp met zijn geliefde Sage RPL 9′ #5 2-delig, een paar strippen later al de eerste aktie, K.. MIS.

Het volgende uur was er absoluut geen activiteit meer te ondekken in het wateroppervlakte des te meer in de lucht, een apache helikopter vloog tergend langzaam over het gebied op zoek naar……..

Als er geen aktie te zien is in de oppervlakte dan maar de diepte in …….TUNGSTEN.

Flinke haak eraan en casten met dat #5-je, POK, hmmm wat was dat? Doe nou voorzichtig man!

Een kwartiertje later haakte Hans een mooie 55+ forel, strategie werkte dus. Langzaam drillen want de vis verzette zich hevig toen opeens, KRAK, G..ver, zijn Sage was plotsklaps 3-delig. Aij, toch die tungstenkop?

De vis werd ondanks de tegenvaller netjes en professioneel gedrild en voorzien van een knal op zijn harses, de rookton moest tenslotte ontmaagd worden.

Wie HfH kent weet dat zijn kofferbak altijd “standaard” vol ligt met visgerei, dus ook zijn maitresse, een Elkhorn #3-4-tje.

Dan maar de tijd uitvissen met een #3-4-tje moet Hans gedacht want er is tenslotte betaald tot 17.00 uur.

De rest van de dag kwam er alleen nog maar een schilpad en een meter+ steur de vissers gedag zeggen maar de forellen lieten zich niet meer zien, het blijft tenslotte een put met vaste etenstijden.

Oh, ja Hans is 13 juni jarig dus als jullie een passend kado weten….

Voor wie Hans niet kent; hij is te boeken als gids, guide of guilly!

Lake Oostvoorne may 2008, the Netherlands.

OV 2008, ZW –wind 3-4, afnemend, klein buitje , half bewolkt.

Dat was de voorspelling en bleek ook in Oostvoorne het geval. Vandaag op 1 mei , de dag van de arbeid, hoopten wij flink aan de bak te kunnen.

Onderweg naar het westen nog een paar fikse buien op de spiksplinter nieuwe Honda civic van Mart neergedaald, maar met de volautomatische regensensor en hoeveelheidsmeter, bleek dat geen probleem. “Ik rijd wel” had Mart nog gezegd. Nu snapte ik waarom. De auto moest nog worden ingereden. Ook een mooi excuus trouwens om deze dag Oostvoorne te kiezen.  “even een wat langere afstand proberen..!”, zal ie thuis wel gezegd hebben. Het wagentje (sportmodel) snorde ons veilig naar de plas in het westen, waar volgens de internetpagina de bibio door onze favoriete vissoort gretig wordt genomen.

Onderweg kregen we het allebei steeds benauwder. Ik dacht dat het aan mijn Goorts-vest lag en Mart aan zijn fleece trui. De airco bleek de het interne lucht te draaien. Met 3 motoren wil het dan wel warmer en benauwder worden. Gelukkig ontdekte Mart door de trial en error methode net op tijd de goede instelling, zodat we met verse lucht in de longen onze visdag konden beginnen.

Mooi kabbeltje, klein buitje, vanwege de windrichting (ZW) werd de dorpskant gekozen (overigens een kant waar ik ook nog nooit was geweest).

Om 14.30 uur aan het water. Het water staat nog steeds laag. Weinig begroeiing op de bodem. Best wel een fris windje nog. Flinke kabbel op het water. De wind in de rug en het zonnetje af en toe door het wolkendek prikkend, een rustige omgeving, met nog 5 andere vissers. Dat vormde het decor van de dag.

Er zijn hier nieuwe grote blokken (maaskeien?) aangevoerd, die waarschijnlijk over de bestaande dammetjes gestort gaan worden (bij de stormvogel is dat al uitgevoerd). Lastig te belopen blokken, maar aan deze kant hadden wij er nog geen last van.

Martin heeft na een hal uurtje aan de binnenkant van de dammetjes een eerste voorzichtige aanbeet. Later volgt er bij de voorlaatste doorstroom nog een serieuze aanbeet, getuige zijn enthousiaste uithaal, maar de nog luidere teleurstelling kort daarop betekende dat de dame of heer er weer van tussen was.

Verder zien we geen vangende vissers, ziet Mart 2 dansenden beekridders vanaf zijn visstek en zie ik buiten een net buiten castafstand springende regenboog, helemaal geen activiteit.

We verkassen na een bakkie leut naar de andere kant (links van de speeltuin, voor de kenners). Maar ook aan deze kant waar je met afnemende wind wel bijna 70 meter gewoon het water in kunt waden, blijkt 2 uur later dat we vandaag waarschijnlijk geen topdag gaan meemaken, as het om vangen gaat. De eerste worp  van Mart aan deze kant gaat gepaard met een aanbeet op de beetverklikker, dat ons doet besluiten om de floating fry er maar eens aan te binden.

We zien met om 19.30 uur een bijna vlak Oostvoornemeer iedere beweging op het wateroppervlak, onze snijdende lijnen op het water terecht komen. Een paar kleinere visjes (haring?) lachen ons toe, maar de forel blijft weg.

Ook bij andere vissers blijft de hengel ontspannen.

“Nog even bij de stormvogel kijken?”, vraagt Mart. Zo gezegd , zo gedaan. We pakken nog net het laatste ½ uurtje van de schemer ter plaatse mee. En net als ik mijn hengel voor de laatste keer in de knoop cast, zie ik de hengel van Mart tegenover mij (van de eerste doorstroom) ineens krom staan. De eer van de VVG is gered! Een mooi klein fanatiek forelletje heeft zich vergist een het kleinste nimfje, dat Mart vandaag mee heeft genomen. Ik film de dril en daarmee komt deze dag ten einde. Onderweg komen we nog 5 MC’s tegen, maar we kiezen traditiegetrouw voor de eerste. De civic, snort ons huiswaarts. Thanks for the save drive and the company, Mart.

Hopelijk komt er voor mij ook ooit een dag dat ik op het Oostvoorne meer ook weer eens iets vangen mag…

Hfh

To picture

To video