Streams in Brabant may 2008, the Netherlands.

Na mijn koffie bezoekje aan Theo vanmiddag, die me nog wat waardevolle
casting-tips heeft meegegeven en een sigaartje voor onderweg ben ik na alle
visloze dagen in mijn visvakantie toch nog maar even richting een van de
Brabantse beken afgereisd. Ik wilde gewoon mijn eigen hengeltje ook nog even
krom zien staan. En hoe! Ik denk dat ik er tussen de bui in Tilburg tussen
half 8 en en half 10 vanavond 8 flinke kneiters-praters -joekels heb kunnen
pakken, die zich volgens mij in de winter goed onder de duikers
schuilhouden. Nog een paar kleintjes erbij. Lekker hoor om je #3/4 tje te
zien krullen en die knoeperds, goudgekleurd met vuur-tot donkerrode vinnen
eerst de goudkop-kraaltjes (meeste foto’s) en na de regenbui de red
tag-droge vliegen naar binnen te zien slurpen.

In korte tijd is er wel heel veel groen grasachtige vegetatie ontstaan in
grote delen van de beek. Als je in de winter bent wezen vissen en die kale
bodems hebt gezien, dan weet je nu bijna niet wat je ziet. Er schuilt veel
vis tussen.

Nou hier laat ik het bij. Eerst even een pilsje. Tot de volgende report (
nog 3 dagen vakantie, dan zijn jullie weer van me af..)

Houdoe
Hfh

To pictures

Lake Oostvoorne may 2008, the Netherlands.

OV 2008, ZW –wind 3-4, afnemend, klein buitje , half bewolkt.

Dat was de voorspelling en bleek ook in Oostvoorne het geval. Vandaag op 1 mei , de dag van de arbeid, hoopten wij flink aan de bak te kunnen.

Onderweg naar het westen nog een paar fikse buien op de spiksplinter nieuwe Honda civic van Mart neergedaald, maar met de volautomatische regensensor en hoeveelheidsmeter, bleek dat geen probleem. “Ik rijd wel” had Mart nog gezegd. Nu snapte ik waarom. De auto moest nog worden ingereden. Ook een mooi excuus trouwens om deze dag Oostvoorne te kiezen.  “even een wat langere afstand proberen..!”, zal ie thuis wel gezegd hebben. Het wagentje (sportmodel) snorde ons veilig naar de plas in het westen, waar volgens de internetpagina de bibio door onze favoriete vissoort gretig wordt genomen.

Onderweg kregen we het allebei steeds benauwder. Ik dacht dat het aan mijn Goorts-vest lag en Mart aan zijn fleece trui. De airco bleek de het interne lucht te draaien. Met 3 motoren wil het dan wel warmer en benauwder worden. Gelukkig ontdekte Mart door de trial en error methode net op tijd de goede instelling, zodat we met verse lucht in de longen onze visdag konden beginnen.

Mooi kabbeltje, klein buitje, vanwege de windrichting (ZW) werd de dorpskant gekozen (overigens een kant waar ik ook nog nooit was geweest).

Om 14.30 uur aan het water. Het water staat nog steeds laag. Weinig begroeiing op de bodem. Best wel een fris windje nog. Flinke kabbel op het water. De wind in de rug en het zonnetje af en toe door het wolkendek prikkend, een rustige omgeving, met nog 5 andere vissers. Dat vormde het decor van de dag.

Er zijn hier nieuwe grote blokken (maaskeien?) aangevoerd, die waarschijnlijk over de bestaande dammetjes gestort gaan worden (bij de stormvogel is dat al uitgevoerd). Lastig te belopen blokken, maar aan deze kant hadden wij er nog geen last van.

Martin heeft na een hal uurtje aan de binnenkant van de dammetjes een eerste voorzichtige aanbeet. Later volgt er bij de voorlaatste doorstroom nog een serieuze aanbeet, getuige zijn enthousiaste uithaal, maar de nog luidere teleurstelling kort daarop betekende dat de dame of heer er weer van tussen was.

Verder zien we geen vangende vissers, ziet Mart 2 dansenden beekridders vanaf zijn visstek en zie ik buiten een net buiten castafstand springende regenboog, helemaal geen activiteit.

We verkassen na een bakkie leut naar de andere kant (links van de speeltuin, voor de kenners). Maar ook aan deze kant waar je met afnemende wind wel bijna 70 meter gewoon het water in kunt waden, blijkt 2 uur later dat we vandaag waarschijnlijk geen topdag gaan meemaken, as het om vangen gaat. De eerste worp  van Mart aan deze kant gaat gepaard met een aanbeet op de beetverklikker, dat ons doet besluiten om de floating fry er maar eens aan te binden.

We zien met om 19.30 uur een bijna vlak Oostvoornemeer iedere beweging op het wateroppervlak, onze snijdende lijnen op het water terecht komen. Een paar kleinere visjes (haring?) lachen ons toe, maar de forel blijft weg.

Ook bij andere vissers blijft de hengel ontspannen.

“Nog even bij de stormvogel kijken?”, vraagt Mart. Zo gezegd , zo gedaan. We pakken nog net het laatste ½ uurtje van de schemer ter plaatse mee. En net als ik mijn hengel voor de laatste keer in de knoop cast, zie ik de hengel van Mart tegenover mij (van de eerste doorstroom) ineens krom staan. De eer van de VVG is gered! Een mooi klein fanatiek forelletje heeft zich vergist een het kleinste nimfje, dat Mart vandaag mee heeft genomen. Ik film de dril en daarmee komt deze dag ten einde. Onderweg komen we nog 5 MC’s tegen, maar we kiezen traditiegetrouw voor de eerste. De civic, snort ons huiswaarts. Thanks for the save drive and the company, Mart.

Hopelijk komt er voor mij ook ooit een dag dat ik op het Oostvoorne meer ook weer eens iets vangen mag…

Hfh

To picture

To video